Storythai

          "ขอบคุณลุงผ.อ.มากนะคะ ไม่งั้นหนูคงไม่รู้จะไปต่อเรียนที่ไหนล่ะค่ะ" เธอกล่าวขอบคุณกับชายผู้อาวุสโสระดับพอๆกับพ่อของเธอ เหอะๆ เขาคือผ.อ.โรงเรียนโกคัง โรงเรียนมัธยมปลายและมหาลัยที่รวมเหล่าเด็กระดับหัวกะทิซึ่งสอบคัดเลือกมาอย่างดีอันดับ1ของประเทศ เอ่ด เอ่ด เอ่ด (จะแอคโคเพื่อ??)

          "ไม่เป็นไรหร่อก พ่อหนูสนิทก่ะลุงอยู่แล้ว ^^ แหม คนกันเองง" ลุงผ.อ.ใจดียิ้มหน้าบาน

          "ค่ะ ยังไงๆก็ขอบคุณคุณลุงมากจริงๆ^___^" เธอกล่าวขอบคุณด้วยความซึ้งใจ รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้รับการยอมรับให้เข้าเรียนในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงแห่งนี้โดยผู้อาวุสโสที่เป็นถึงขั้นผ.อ.

          เธอคนนี้หรือ 'มากิ' มีเหตุจำเป็นที่ต้องย้ายโรงเรียนกลางคัน เพราะคุณพ่อของเธอทำงานดีจนได้เลื่อนขั้นที่สูงกว่าเดิม ครอบครัวจึงตัดสินใจย้ายบ้านไปอยู่ใกล้ๆกับที่ทำงานของพ่อ แต่ก็ยังไกลจากโรงเรียนอยู่ดี พ่อเธอจึงมองหาโรงเรียนในระแวกที่ใกล้กว่าเดิม    เพื่อที่จะได้เดินทางสะดวก เธอจึงมาเช่าอพาร์ธเม้นท์ระแวกโรงเรียนอยู่คนเดียว (กว่าจะอ้อนพ่อได่แทบตาย 55+) ในวันจันทร์-ศุกร์ เธอจะพักอยู่ที่อพาร์ธเม้นท์ และจะกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่ในวันเสาร์อาทิตย์

          อีกไม่กี่วันโรงเรียนก็จะเปิดเทอมแล้ว เธอมัวแต่วุ่นอยู่กับการจัดข้าวของในอพาร์ธเม้นท์ที่เธอย้ายมา ทำความสะอาด รวมถึงเตรียมตัวก่อนเปิดเทอม มากิเห่อก่ะชุดใหม่ของเธอพอดู เอาแต่ถออดเข้าถอดออกอยู่หน้ากระจกนานสองนาน ส่องหน้าส่องหลัง(ไม่รู้จะส่องไรนักหนา--)

.

.

.

          วันนี้เป็นการเปิดเทอมวันแรก มากิตื่นเต้นเป็นพิเศษ เธอรีบลุกจากที่นอนแต่เช้ารีบมาแต่งตัว ใส่เสื้อนักเรียนสุดจะเห่อของเธอ

          เธอเดินมาจนถึงโรงเรียน เมื่อเข้ามาในโรงเรียนมีแต่นักเรียนนักศึกษาเดินกันอยู่เพ่นพ่านชุลมุน บางคนยังหาเพื่อนตัวเองไม่เจอก็ป้วนเปี้ยนอยู่หน้าโรงเรียน บางคนหาพ่อแม่ไม่เจอก็เดินหากันขวักไขว่ บางคนนั่งจับกลุ่มเพื่อนหัวเราะ คุยกันเรื่องปิดเทอมที่ผ่านมา  มากิรู้สึกว่าเธออยู่ตัวคนเดียวโดดเดี่ยวอยู่ในอีกโลกใบนึงที่ไม่ใช่ของเธอ เธอเข้ามาไม่รู้จักใครเลย ทุกคนในโรงเรียนเป็นคนเก่งมีความสามารถถึงได้เข้ามาในโกคังได้

          เธอมองไปรอบๆ หาที่นั่งเงียบๆซักพัก ดูเหมือนม้าหินทุกตัวแถวๆสนามถูกจองไว้หมดแล้ว เธอเดินไปตรงม้าหินที่อยู่ไกลสุดสนามในมุมมืดๆใต้ต้นไม้ เธอสังเกตระหว่างที่เดินไปเห็นกลุ่มสาวๆ2-3คนรุ่นราวคราวเดียวกับเธอกำลังซุบซิบแล้วชี้มาทางมากิและมองเธออย่างไม่เป็นมิตรนัก

          "นั่งด้วยคนนะ.." เธอพูดกับผู้ชายคนนึง (เป็นรุ่นพี่เธอแน่ๆ) ที่นั่งอยู่บนม้าหินใต้ต้นไม้นั่น เขานั่งยองๆก้มหน้า พิลึกสิ้นดี

          "......." เงียบ ไร้สัญญาณตอบรับ

          รุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นยังคงนั่งเงียบไม่พูดอะไร แต่มากิก็ถือโอกาสนั่งม้าหินนั่นด้วย เธอเหลือบมองรุ่นพี่ แต่ก็ยังไม่เห็นหน้าเขาอยู่ดี  เขาล้วงหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวเก่าของเขา ‘เขาหยิบจูปาจุปส์ขึ้นมาอม!!!'

          ‘รู้สึกว่ายิ่งนั่งก่ะหมอนี่นานเท่าไหร่ ยิ่งสังเกตได้ถึงพฤติกรรมแปลกๆของหมอนี่มากขึ้น ..' มากินั่งคิด

          ผมดำๆยุ่งๆดูแล้วเหมือนว่าตื่นนอนแล้วมาโรงเรียนโดยไม่ได้หวี เสื้อแขนยาวสีขาวตัวหม่นๆ กางเกงยีนส์ตัวเก่า กับรองเท้าผ้าใบเซอร์ๆทำให้เขายิ่งดูเป็นคนลึกลับเข้าไปใหญ่

          ‘ขืนรู้จักก่ะหมอนี่ อาจจะรู้ก็ได้ว่าในโลกนี้ยังมีคนแปลกๆพรรค์นี้เหลืออยู่อีก 55+' เธอคิด

          "หวัดดีค่ะ ฉันมากิ เพิ่งจะย้ายมาเทอมนี้ อยู่ม.5ค่ะ" เหมือนมีเสน่ห์ดึงดูดใจบางอย่างจากตัวเขาทำให้มากิหลุดปากแนะนำตัวอยากทำความรู้จัก เขาเป็นคนๆแรกในโรงเรียนที่เขาอยากรู้จักด้วย^^

          "........" เงียบ..ก็ยังไร้สัญญาณตอบรับอีกตามเคย

          "เอ่อ..ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ.." มากิยังพูดตะกุกตะกักต่อไป

          "......."  เขายังคงนั่งอมจูปาจุ๊ปส์ต่อไปโดยไม่สนใจ เหมือนกับว่ามากิไม่ได้พูดกับเขา

          "......." มากิเริ่มอยากจะเปลี่ยนความคิดที่ว่าอยากรู้จักกับรุ่นพี่คนนี้ ถึงเขาจะเป็นคนแปลกๆ ‘แต่คุยด้วยแล้วไม่ยอมตอบมันเสียมารยาทนะย้ะ'

"นี่!!! ขอโทษน้ะค้ะ  ถึงขี้เกียดจะฟังแต่ช่วยมีมารยาทตอบคำถามได้มั้ยย้ะ!!" มากิแหวด้วยความหงุดหงิด เธอคว้าจูปาจุ๊ปส์ที่เขากำลังอมอยู่มาถือไว้ในมือ สิ่งที่เธอไม่ชอบก็คือการถามแล้วแซร้งไม่ได้ยินไม่ยอมตอบเนี่ยแหล่ะ

เป็นจังหวะที่เขาแหงนหน้ามองมากิอย่างงงๆ ในที่สุดมากิก็เห็นหน้าเขาแล้ว เหอะๆ เธอสะดุ้งจูปาจุปส์เกือบหลุดจากมือ ‘เฮือก!! โอ้อาเมน.. เกิดมาไม่เคยเห็นคนหน้าเหมือนผีจูออน'

เมื่อเธอตั้งสติได้แล้ว(ยัยเว่อร์..หล่อจะตายมาว่าเป็นผีจูออน - 13ซ11) เธอเริ่มขึ้นแหวอีกครั้ง

"หยุดกินก่อนก็ได้ค่ะจูปาจุปส์น่ะ อยากกินวันหลังเดี๋ยวขนมาให้ บ้านมีเยอะ แต่กรุณาตอบตามมารยาทด้วยเถ๊อะพ่อคุณ.."

"กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" โอ้วว..ผืนโลกาแทบกัมปนาฏ สาวๆจากทั่วทุกสารทิศของสนามโรงเรียนต่างรวมพรรครวมพวกวิ่งแห่กันมารวมอยู่จุดๆเดียวคือตรงที่มากิยืนอยู่

"กล้ามากนะที่ตะคอกใส่รุ่นพี่แอลแบบนี้!!!!" พวกเธอทั้งหมดตะโกนเป็นเสียงเดียวกัน

ติดตามต่อ .. Chapter 1